بیانیه شماره چهار در خصوص انتخابات دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی
بیانیه خطاب به فعالان انقلابی
باسمه تعالی
بیانیه شماره چهار : خطاب به فعالان انقلابی
فعالان مذهبی و انقلابی و کنشگران سیاسی باید از خود بپرسند به راستی نمایندگی مجلس چه جایگاهی است و قرار است چگونه راهگشای کشور برای عبور از بحران ها و مشکلات باشد. به عهده گرفتن نمایندگی مردم نیازمند چه خصوصیاتی است و چه سازوکاری می تواند در شرایط فعلی کشور امید را برانگیزد و موانع را به کناری براند.
بعضی از گزاره های ساده انگارانه که در سال های دور و نزدیک مطرح شده و مانع از بالندگی و رشد در شیوه حکمرانی کشور شده است باید در فرصت انتخابات به چالش کشیده شوند و با عبور از ساده اندیشی ها، صورت بندی جدید و متفاوتی که تناسب بیشتری با مبانی اندیشه ای امام و انقلاب اسلامی دارد عرضه کنیم. خصوصیاتی همچون سالم بودن، امین بودن، سابقه مدیریت اجرایی داشتن، باهوش بودن، کاری و پرتلاش بودن، اهل مسجد و هیئت بودن و … بعضی از صفاتی است که معمولاً به عنوان ویژگی های کاندیدای مطلوب معرفی می شوند و اکنون در کافی بودن همه این عناوین باید تامل کرد. افرادی را نمی شناسیم که واجد همه این خصوصیات یا بعضی از آن ها بوده اند و در جایگاه نمایندگی مجلس قرار گرفته اند؟ آیا توانسته اند گره گشایی کنند و کشور را به پیش برند؟!
یکی از گزاره های مهم و اساسی که در اثر گفتمان امام راحل(ره) باید مورد توجه قرار داشته باشد این است که انتخابات فرصت رشد جامعه است و از دل این فرصت رشد امکان حل مسائل و عبور از مشکلات ایجاد می شود؛ یعنی رشد جامعه باعث عبور کشور از بحران ها و مسائل فعلی می شود نه لزوماً رای آوردن فرد و گروه خاص! تحلیل غلط و انحرافی که مانع از حضور بالغانه و متفکرانه و متعهدانه بدنه انقلابی و مذهبی می شود این است که برای حل مسائل کشور باید فلان شخص و یا فلان جریان انتخاب شود تا بتوانیم امیدوار به تعالی جامعه باشیم.
طبعاً افرادی که به انتخابات با چشم فرصت رشد نگاه می کنند ابداً تحت تاثیر حرف ها و تحلیل های بی مبنایی که در ایام انتخابات رایج می شوند قرار نمی گیرند؛ یکی از این حرف های پوچ و متاسفانه رایج که جمعیت تحول و کارآمدی در انتخابات گذشته شورای اسلامی شهر به مقابله گفتمانی و عقلانی با آن برخواست، وحدت گرایی و ارائه لیست واحد است که آن را به مبانی دینی و رهنمودهای امام و رهبری منتسب می کنند و حال آن که این رویکرد، صرفاً یک تاکتیک سیاسی و انتخاباتی برای افزایش امکان رای آوری است که البته گاهی هم نتیجه عکس می دهد و امکان رای آوری رقبا را افزایش می دهد کمااینکه در انتخابات های گذشته، مصادیقی مشاهده شده است.
جریانات سیاسی به کنشگران سیاسی القا می کنند باید به لیست واحد تن بدهند و از سازوکاری که قبلاً ناکارآمد بودنش به عیان، قابل مشاهده است پیروی کنند و مسیر دیگری را نپیمایند؛ زیرا برخلاف وحدت است و موجب شکست جبهه انقلاب و یا پیروزی مخالفان حقوق مردم و آزادی و پیشرفت کشور می شود. این ادعایی غیرعقلانی و غیردینی است. انتخابات عرصه تنوع، تکثر و مسابقه بین اندیشه ها، رویکردها، سلیقه ها و افراد است و هیچ گزاره دینی و انقلابی نمی تواند این مسابقه را ناپسند بداند؛ مگر این که بگویند برای رای آوری بیشتر بیایید با هم یک لیست بدهیم که صرفا رفتاری انتخاباتی با هدف پیروزی و کسب قدرت است و ربطی به دین و انقلاب و امام و رهبری و ارزش ها و حقوق مردم و آزادی و توسعه و پیشرفت و … ندارد؛ صرفاً یک تاکتیک انتخاباتی است.
کنشگران اجتماعی و سیاسی که بعضاً نامزد انتخابات نیز می شوند گاهی تصور می کنند که برای تاثیرگذاری جدی و واقعی در صحنه مدیریت کشور و یا راهیابی به مجلس و شورای شهر، الزاماً باید سازوکارهای احزاب ملی و جریانات حرفه ای سیاسی را بپذیرند و با آن ها همراهی کنند. در این شرایط با توجیهاتی از این قبیل که “فلان گروه که آدم های بدی نیستند؛ صرفا به نظر می رسد ناتوان از حل مشکل باشند و من که راه حل مشکل جامعه را می دانم وارد گود می شوم و ناجی کشور یا شهر می شوم” یا ” فلان گروه اگر چه خیلی آدم های درستکاری نیستند و سابقه روشنی ندارند؛ ولی اگر من بتوانم با کمک آن ها وارد صحنه مدیریت شوم، بدون تاثیرپذیری از آن ها به مردم خدمت خواهم کرد” یا “من از خیلی از افراد مطرح برای مسئولیت شایسته تر هستم و اگر من وارد چتر حمایت فلان گروه های قدرتمند نشوم، افراد ناتوان و حتی نادرست وارد می شوند و به جامعه خیانت می کنند” تلاش می کنند وارد صحنه می شوند و از آنجا که (به دلیل عدم شناخت سازوکارهای واقعی تاثیرگذاری و تحول) فاقد کارآمدی و تاثیر می شوند، اگر آزادگی لازم برای بازگشت از مسیر غلط را نداشته باشند به عاملی برای انحراف فهم مردم و جلوگیری از تنبّه و بیداری جامعه تبدیل می شوند؛ چرا که با توجیه رفتارهای خود و عملکرد غیرموثر خود، اتفاقاً مانع شکوفایی استعدادهای جدید و حرکت اصلاحی مردم می شوند و تلاش می کنند سایر افراد مستعد را نیز به به همان بیراهه بکشانند.
این روند انحرافی باید تصحیح شود و افراد برای ورود به صحنه مدیریت کشور تن به سازوکارهای غلط ندهند و باور کنند که برای اصلاح جامعه، استقامت و تأمل در زمینه ها، الزامات و تبعات این اقدام جهادی و انقلابی و سپس به میدان آمدن، مهم تر از پیوستن به قطاری است که مسیر غلطی را می رود و نتایج ناامید کننده آن و تخریب چندین باره اعتماد عمومی پیش روی همگان است.
در بیانیه های آینده به این موضوع خواهیم پرداخت که اصولاً امروز به عنوان کنشگر سیاسی چه حرفی باقی مانده است که به مردم بزنیم و اعتماد آن ها را جلب کنیم و در غیاب این گفتگوهای اساسی و اصولی، چگونه بعضی از نامزدها برای رأی آوری تدابیر ویرانگری را به کار می گیرند!
به امید سعادت ملت رشید و سربلند ایران
🇮🇷جمعیت تحول و کارآمدی
هفت بهمن ماه ۱۴۰۲
🌱به کانال های 🇮🇷 جمعیت تحول و کارآمدی🇮🇷 بپیوندید◀️
نسلهای جدید با تفکرات و خواسته های جدیددرجامعه رشد نموده.ما اکنون بانسلی روبروهستیم که متفکروپرسشگربوده.این مهم برتمام نهادهای اجتماعی تاثیرمیگذارد.نمایندگان جدیدمیبایست خودرامرکب نسل جدیدونه راکب بدانند.این بیانیه ها نیز معرف این اصول است که نظرمطلوب خود را بدینوسیله اعلام میدارم